Jeśli jutro nie nadejdzie nigdy ®

Noc

Noc ciemna i dobroczynna za oknami

Księżyc srebrny, czarowny wisi na niebie

Ułożył się pomiędzy nikłymi gwiazdami

I patrzy z góry ukradkiem na Ciebie

Ty siedzisz w domu milczący, samotny

Przy blasku świecy, jakże zadumany

Być może to fakt nie zbyt jest istotny

Podchodzisz do okna, rozsuwasz firany

Patrzysz na drzewa posępne, ospałe

Próżne ulice, uśpione domów lica

Barwy o tej porze mroczne, pociemniałe

Posępna wydawać by się mogło okolica

Nagle jakaś moc wzrok na niebo kieruje

Przestrzeń międzyplanetarna Cię woła

Galaktyka szafir nieba w upominku ofiaruje

Migotem urokliwych gwiazd porywać zdoła

Deszcz meteorytów jasność sieje na niebie

Pył kosmiczny garściami wszędzie rozrzucając

Swym nieziemskim urokiem przyciąga do siebie

Świat cały w śnie spokojnym z wolna pogrążając

A kiedy gwiazdę spadającą dojrzysz

I choć na minutę przymkniesz oczy,

Wypowiesz w myślach życzenie, zobaczysz

Ono się spełni jak sen proroczy

Bo przecież noc ma w sobie jakąś magię dziwną

Po trosze srebrną, a po trosze błękitną

Siłę tak kojącą, łagodną, przedziwną

Chodź tak naprawdę jest chwilą nieuchwytną

To dla Ciebie jest ta strona....®

Jeśli kiedykolwiek tu się pojawisz, wiedz że ta strona została stworzona z myślą o Tobie... Jeśli jesteś szczęśliwy lub nie, zawsze tu możesz wstąpić, bo zawsze znajdziesz tu coś dla siebie, coś co w pełni oddaje moje uczucia.

Był kiedyś

Był kiedyś tak ktoś,

Co zmysły pomógł wskrzesić

Wnętrze topiąc w miłości

Zezwolił mu by grzeszyć

Wzbudził uczucia pożądania

Aż do kresu rozmiłowania

Był kiedyś taki ktoś,

Co wzniecił śpieszne serca bicie

Pochwycił tym duszę jej

Uczynił pięknym życie

I stanęło w płomieniach

Skąpane w szczęściu bez litości

Był raz taki ktoś,

Co usta kobiece ożywił

Nadając im słodkość malin

Tak wielce uszczęśliwił

Niecałowane wargi chciały całowania

I zapłonęły krwi purpurą

Był kiedyś tak ktoś,

Co zniknął bez słów pożegnania

Nocą

Czasem nocą, kiedy zasypiam

Jesteś drobiną mego marzenia

Światło prowadzi mnie do ciemności

I czuję jego przeznaczenie

Wydaje mi się, że nigdy nie nadejdzie ranek

Jeśli jutro nie nadejdzie nigdy

Czy dowiesz się jak bardzo Cię kocham?

Zastanawiam się każdego dnia

Czy kiedyś dowiesz się, że byłeś tym jedynym?.

Chciałabym byś kiedyś usłyszał to ode mnie

Jeśli jutro nie nadejdzie nigdy

Pragnęłabym byś dowiedział się jak bardzo Cię kocham…

Brak tytułu

Otwórz drzwi

Otwórz drzwi, dlaczego się boisz?

Przecież to tylko ja, otwórz proszę...

Wejdę, usiądę gdzieś z boku

Popatrzę jeszcze tylko raz na Ciebie

Myślę, że tyle jeszcze możesz mi dać

Bym mogła wrócić na słoneczna drogę

Jesteś zajęty, nie szkodzi tylko popatrzę

Nakarmię swoje oczy Twoim widokiem

Twój zapach doda mi sił i wtedy odejdę

Wiem, że w sercu pozostanie pustka,

Pustka, której nic nie wypełni, nie zastąpi

Pozwól spojrzeć na Twoje ruchy, gesty Z

apamiętać Cię takim, jakim naprawdę jesteś

Słoneczny, uśmiechnięty, beztroski

Myślę, że teraz odnajdę drogę ku słońcu

Pomimo, iż na dworze pada deszcz

Ale on jest bardziej wyrozumiały

Przychodzi znienacka i dotyka mnie

Otulona w tęsknotę

Otulona w tęsknotę, myślę o spełnieniu

O spełnieniu tego, co nigdy się nie ziści

Być może kiedyś, kiedy po raz kolejny

Pojawimy się powtórnie na świecie

Odnajdziemy siebie i może wtedy...

Będziemy z sobą na zawsze...

To Ty malujesz w sercu uczucie miłości

I będziesz mi na wieki światełkiem we mgle

Nowy rok

Kolejny rok znów minął szybko i ulotnie

Rok smutków, porażek, sukcesów i radości

W nowe stulecie wkraczamy bezpowrotnie

Puszczając w niepamięć życia zawiłości

Jak będzie wyglądać ten nasz rok następny?

Czy starczy nam wiary, siły w lepsze dni?

Trzeba spróbować zrobić krok następny

Przecież w gruncie rzeczy poprzedni nie był zły

 A życie toczy się dalej swoim torem

Bo przecież jedno dano nam życie

Ona przyszła prosto z chmur ®

Okruszek mojej duszy ®

Ucieczka

Często uciekam w senne marzenia

W nierzeczywisty inny, ciepły świat

Tak bardzo spokój sobie cenie

Przechodząc we śnie drogi szmat

Wtulam się znów w ramiona Morfeusza

Czuję tę bliskość, czułość, porozumienie

Co noc pragnie tego moja znękana dusza

Takiego leku potrzebuje me sumienie

Tylko wtedy

Tylko wtedy, gdy jesteś blisko

Nie czuję chłodu Potrzeba mi

Twoich dwóch ramion

Żeby oplotły mnie ciepłem

Czułości, co jest dla mnie

Niczym dla pszczół nektar kwiatu słodki

Kiedy znikasz i milczysz życie traci sens

A dni stają się szare, smutne i bez wyrazu

Czy wiesz o tym?

Ty nawet nie wiesz o tym,

Że umieram za Tobą z tęsknoty

Bije się z myślami wszystkimi

Nie śpię przez Ciebie po nocach

Tęsknie za chwilami z Tobą spędzonymi

Świat tyle piękna traci bez Ciebie

Teraz już wiem, że straciłam Ciebie

Zgubiłam sens tamtych chwil

A Ty nigdy się nie dowiesz,

Co teraz dzieje się w sercu mym?

Trzeba, aby bolało serce

Trzeba, aby bolało serce?

Żeby docenić uczucia dar

Czy można zapomnieć, chwile tak piękne?

Czy można odejść bez słów w siną dal?

Bo przecież, tam gdzie nie ma Ciebie

Tam nie ma życia, a są smutne dni

Czy można zignorować miłość?

Lub lekceważyć rozstania łzy?

Kiedy po latach Cię zobaczę

Po wielu ckliwych latach

Już może serce nie zapłacze

Świat będzie tonął cały w kwiatach

A wtedy Twoje serce pojmie

Głębokość uczuć miłości mojej

Czy ktoś potrafi zrozumieć wnętrze?

Wciąż tłumie słowa w duszy swojej

To jednak było uczucie głębsze

Tak bardzo nadal kocham Cię

Tęsknię za Tobą mój miły ogromnie

Tęsknię za Tobą mój miły ogromnie

I czekam na każdą chwilę z Tobą

Uczucie to boli naprawdę potwornie

Ty jesteś tą jedną jedyną osobą.

Złożyłeś w darze radość swą wielką

Dajesz swe ciepło, uczucia, przywiązanie

Stałeś się mą szczęśliwością wszelką

Wierzę, że zawsze przy mnie pozostaniesz.

Tak mało Cię znam

Tak mało Cię znam, a jednak jesteś

Zjawiłeś się jesienią, kiedy nastały deszcze

Gdy świat pogrążył się w smutku cały

I liście piękne barwy przybrały

Tak mało Cię znam, a jednak jesteś

To z Tobą, rozmawiam godzinami

Z Tobą obcuje, co dzień więcej jeszcze

Otaczasz mnie swoim ciepłem

Tak mało Cię znam, a jednak jesteś

Tyle w Tobie wrażliwości i delikatności

Gdy z Tobą rozmawiam, radość w sercu panuje

To właśnie Tobie zaufałam i część serca oddałam

Tak mało Cię znam, a jednak jesteś

Wiem, że kiedyś odejdziesz...

Lecz, proszę nie teraz jeszcze

Choć wiele Ci dać nie mogę

Tak mało Cię znam, a jednak jesteś

Oswoiłeś mnie, co zrobisz jeszcze?

Może kiedyś się jeszcze dowiem

A teraz czekam na Twe pieszczoty słowem

 

Smutki poety ®

Hagiwara Sakutaro napisał kiedyś bardzo piękne słowa

" Największym smutkiem poety jest namiętne czekanie przez wiele dni albo lat na natchnienie. Pewien wierny pies smutno zakończył życie przed dworcem, gdzie czekał na swego pana, który nigdy nie wrócił . Życie wielu poetów jest może jeszcze smutniejsze. "

 

.....®

"... nikt nie jest tak ślepy, aby pewnego dnia przejrzeć na oczy..."

Każdy ma swój własny ”intymny mały świat”, mniej lub bardziej odizolowany od własnego otoczenia, hermetycznie zamknięty przed innymi, a dostępu do niego zazdrośnie strzeże... Bywa jednak, że często marzymy, by ktoś poznał tajemnice naszej duszy. Internet poniekąd stwarza nam takie możliwości..., pozwól, zatem zaprosić się na mój blog i poznaj mnie, moje marzenia i mój mały świat bliżej... Chciałabym byś na moim blogu znalazł spokój i ukojenie dla swojej duszy, więc serdecznie Cię na nią serdecznie zapraszam ...