Oni ®

 

Tam się spotkali On i Ona

Spacerowali parku alejkami

Troski odeszły daleko w niepamięć

Zdawało się im, że są sami

Nad stawem gładkim, parkowym

W urzekającym smaku milczenia

W cieniu lip starych, ławka stała

Ławka ich marzeń spełnienia

Przysiedli milczący w siebie zapatrzeni

I tak w milczeniu przy sobie trwali

Bo nie wiedzieli wtedy jeszcze

Że przyjdzie czas by się rozstali

A teraz ławka stoi pusta, sama

Złotem liści jesiennych pokryta

Pozostał na niej ślad lata

Lecz miłość o nich już nie zapyta

Dlaczego,szelestem spytały liście

Wirując wokół ławki

Przecież pozostał ich miłości ślad

I krople łez rosy na źdźbłach trawki

 

Nie chcę ®

Nie chcę

Nie chcę więcej twojej pieszczoty

Serca już dać nikomu nie chcę

Wypaliły się moje tęsknoty

Kochać nikogo więcej nie zechcę

Wszystko w Tobie kochałam

Oczy i dłonie, całego Ciebie

A teraz sama pozostałam

Gasnącą gwiazdą na bezbrzeżnym niebie

*** ®

*** 

Pokochasz kogoś, dajesz mu siebie

Oddajesz serce i każdy ciepły gest

On mówi: zostaw mnie, nie trzeba mi Ciebie

Dlaczego żywot tak bezduszny jest?

  

Zbyt wiele nieba ♪

W kadrze ®

W kadrze

Na fotografii kolorowej nad brzegiem morza się zatrzymałeś

O czym w tej chwili myślałeś, czy mile wspomnienia miałeś?

Postać twa w kadrze zatrzymana,  

W bezkresne morze zapatrzona

Mgielny podmuch morza smaga twą twarz

I nic tu miłość już nie poradzi, gdy znaki jej zaciera czas

I cóż że kiedyś byłeś w pobliżu

Przyjemnie słodko kocham szeptałeś

Nikt już nie spyta dlaczego zniknąłeś,

Czy sercem mnie kochałeś…

I czemu tyle smutku w Twoich oczach?

Dusza z żalu dziś umiera

Zbliż się do mnie raz jeszcze

Odkryj miłość na nowo teraz

 

Upojenie ®

Tęsknota serc ®

Tęsknota serc

A kiedy znużony zasypiasz

Przyjemnie śnić zaczynasz

Dla Ciebie wierszem strofy pisze

Pewna odległa Ci dziewczyna

Ty słów czułością zmysły rozpaliłeś

Tkliwości ogniem w wszelkim słowie

Cierpienia mnie nauczyłeś

W libretto słów Twych, wierzyłam Tobie

Milczysz milczeniem, co rodzi się tęsknotą

Boleścią przeszyte są nasze dusze

Myślisz zapewne o mnie z żalem

Ja w sobie łzy rozpaczy duszę

Ty każdej nocy do mnie przychodzisz

Niema widzę Cię tak blisko

Gdy drzewa gwiazdy złocą

Byś był teraz przy mnie oddałabym wszystko

Bez Ciebie tak teraz pusto

Serce drży utęsknieniem

Na darmo łączyć rozbite lustro

Gdy stałeś się tylko pragnieniem

 

***®

…

Popatrz nocą w niebo

Widzisz gwiazdy?

Jedna z nich jest Tobą

Jedna mną, oddalone od siebie

A jednak tak bliskie sobie

Niedostrzegalne w świetle dnia

Przed ludzkim okiem ukryte

Jednak tak bliskie sobie

A może mi się tylko wydaje

Tak,to tylko marzenia…

Zawołasz kiedyś mnie ®

  

 
***

Nagością uczuć nagle spłonie

Twa miłość jakże krucha

Już nie pochwycisz mnie za dłonie

W szept moich słów już się nie wsłuchasz

Więc, jeśli kiedyś mnie zawołasz,

Tak jak ja wołałam niegdyś Ciebie...

Wystarczy jedno słowo, jeden gest,

 A przyjdę, wrócę znów do Ciebie

  

Zapachem lip ®

Zapachem lip

Złociste lipy tak pachną czerwcowo

Nocą łagodną od ciepła lepką

Liście ich ciemne szemrzą miarowo

Wiatr pieści ich korony lekko

A wieczór ciszy miłością przyszedł

Poniósł mnie lekko w wspomnienia

Zaprzągł pegaza o Wielkiego wozu dyszel

Powiezie mnie drogą mleczną wokół księżycowego cienia

W sercu moim jeszcze zaklęte słowa

Na wspomnienie o Tobie, ono wciąż jeszcze drży

Od myśli Tobą, wciąż pijana głowa

Wkradasz się jeszcze w najskrytsze sny

A lipy wonnie pachną czerwcowo

Własny aromat roznosząc w dal

Dziś znów nakreślam do Ciebie słowa

Lecz one umrą wśród tęsknoty fal

 

I zaufaj tu komuś człowieku ®

I widzisz zwykły szary człowieku, jak to jest?

Zaufaj komuś,a zostaniesz sponiewierany, no cóż proza życia…

Ale bliźnich mimo wszystko trzeba kochać, bo czasami nie wiedzą co czynią.

Pięknie to opisał Jonathan Carroll — Poza ciszą

Człowiek może postąpić dziesięć razy źle, potem raz dobrze i ludzie z powrotem przyjmują go do swoich serc.

Ale jeśli postąpi odwrotnie: dziesięć razy dobrze, a potem raz źle, nikt już więcej mu nie zaufa.

Nic dodać, nic ująć…

Cierpienie u bram edenu ®

  

Cierpienie u bram edenu

Swego czasu wierzyłam,

Że w każdym człowieku

Można dojrzeć ziarenko dobra

Aż do momentu kiedy spotkałam Ciebie

Pojawiłeś się, nie wiadomo skąd

Wniknąłeś w moje serce i duszę

A potem rozpłynąłeś się we mgle

Ludzie mówią, że są słowa

Na które warto czekać całe życie

Że poprowadzą Cię do bram edenu

Czekałam, przyszły i do mnie

Piękne i ciepłe dwa słowa

Uwierzyłam w nie, zaufałam

Ale szybko się okazało,

Że są tylko literami alfabetu

Ułożonymi w pewien ciąg

I zamiast przynieść szczęście

Przyniosły tylko ból i cierpienie

I ten ból w sercu zostanie.

 

Ocean miłości ®

Ocean miłości

O oceanie miłości, wlewasz się w przestrzeń serca mego

Poruszasz delikatnie w nim piaski namiętności i pragnienia

Falami gwałtownych uczuć szczęście zsyłasz niepohamowanie

Smagasz wiatrami żądzy, płynąc do wysp spełnienia

O oceanie  miłości, ty jesteś moim morzem samotności

I zbłądziłam jak dziecko wśród powodzi świata

I utonęłam w oceanie miłości...

  

Gdziekolwiek.....®

Jeśli byłeś ®

   

Jeśli byłeś…

Jeśli byłeś prawdziwy, to wróć do mnie bez słów

Oddam Ci za to wszystko, co dać mogę

Noc roztacza woń, tchnieniem tęsknoty snów

Nieboskłon się stroi w gwiazdy złote

A ja marzę w tę noc pustą, pełną mlecznej mgły

By iść ku Tobie w diamentowym świetle księżyca

Zdołać powstrzymać zasmucenia cierpkie łzy

By znów uśmiechem zapłonęły lica

Wsłuchać się w świerszczy skrzypcowe granie

Po rosie biec boso, gdy świt nastanie

Móc ucałować usta Twe kochane

Gdy słowik swym trelem, zbudzi Cię nad ranem

 

Piękny poranek ®

*** ®

***

Komuż mam mówić o swoim cierpieniu?

W głowie się kłębią myśli smutnych roje

Kto mi pomoże, da chęć do żywota

Kiedy Ty nie chcesz miłości mojej

Wśród tylu ludzi na świecie całym

Dlaczego pokochać musiałam Ciebie właśnie?

Czy serce, którego kochać nie chciałeś

W swoim pragnieniu kiedyś zgaśnie?

 

   

Kiedy zaczyna padać deszcz ®

Kiedy zaczyna padać deszcz

Trwanie mija tak szybko

Musisz marzyć, by się trzymać

Wszystkie moje sny o miłości

Zaczynają zmieniać się w rzeczywistość

Wierzę,że wszystkie sny będą trwać bez końca

Kiedy deszcz zaczyna padać

Jesteś moją tęczą na niebie

złapię cię gdy upadniesz

Nigdy nie musisz pytać dlaczego

I kiedy deszcz zaczyna padać

Będę słońcem Twego życia

Nawet jeśli słońce się skryje

Wciąż można widzieć światło

Które jaśnieje dla mnie

 

Nie mów już nic ®

   

  

Nie mów już nic

Nawet już nie chcesz dać mi nadziei cienia

Słów cichych, skrytych przed całym światem

Wzbraniasz się ze mną dzielić cierpienia

Miłości rozkwitnąć, pięknym wonnym kwiatem

Ty pozwoliłeś się zbliżyć do siebie

Wsłuchać się jak bije serca Twego dzwon

Być zawsze wtedy, gdy byłeś w potrzebie

Zakotwiczyć się w życia Twego toń

I odrzuciłeś w końcu serce uczuciem przepojone

Mówiąc:…nie umiem tak nadal żyć

Zapomnij mnie, wszystko skończone

Zapomnij nie mów już więcej zupełnie nic

Wiec dobrze, więcej już nic nie powiem

Niechże tęsknota w zaciszu myśli śpi

I tylko czasem pisanym słowem

O mojej miłości przypomni Ci

 

    

Droga ®

Droga

Kiedy przytulą Cię moje sny

Karminowych róż ramieniem

Nie bój się kochać mocno mnie

I otul mnie swoim pragnieniem

A kiedy przyjdzie już ten czas,

Gdy odejść będziesz musiał

Miłość nie będzie drogowskazem.

Sam będziesz w drogę ruszał

Gdzieś tam ponad tęczę wysoko

Pośród marzeń, o których marzyłeś

Wśród chmur niebieskich w jasności dnia

Wspomnij, że kiedyś tam ze mną byłeś…