Gdy jesteś blisko ®

Gdy jesteś blisko

Tylko wtedy, gdy jesteś blisko

Nie czuje chłodu

Potrzeba mi Twoich dwóch ramion

 Żeby oplotły mnie ciepłem

Czułości, co jest dla mnie

Niczym dla pszczół nektar kwiatu słodki

Kiedy znikasz i milczysz życie traci sens

A dni staja się szare, smutne i bez wyrazu

Poprowadź do tego, co piękne

 Poprowadź do tego, co jest piękne

A ja pozwolę Ci się zniewolić

Posłuchaj jak ma dusza śpiewa smętnie

I chce wspomagać Cię w niedoli...

***

Oczy, usta, myśli, serca pierwsze drganie

Słowa wyszeptane w chwili zapomnienia

Nagie ciała splatane w miłosnej rozkoszy

I ten ktoś, kto szepcze i o więcej prosi

Zbyt krótkie są noce u rozkoszy wrót

Oczy Twe, kiedy widzą zdolne są do grzechu

Usta Twe, jeśli milczą to tylko kochaniem

Ręce kiedy zajęte, to pożądaniem

A więc znowu jesteś ®

A więc znowu jesteś, szczęście moje złote?

A więc znowu jesteś, szczęście moje złote

Znów przyszedłeś do mnie w tę jesienną słotę

Spotykam Cię we śnie, bo się nocą rodzisz

O zmroku, do myśli i duszy przychodzisz

Dajesz boski spokój, sercu ukojenie

Czynisz w moich myślach wielkie spustoszenie

Żyjesz w moim wnętrzu i Ty wiesz o tym

Jesteś tak zwyczajnie szczęściem moim złotym

Gdy przychodzi ranek i ze snu się budzę

Czekam znów na wieczór i znowu się łudzę

Bo na jawie ciężko wyobrazić sobie Twoje oczy, usta, całą

Twą osobę. Więc tak bardzo czekam na nadejście zmroku

Wtedy znowu będę u Twojego boku

Myśli pełne Ciebie niczym wody zdroje

I znikają z serca wszystkie niepokoje

Wtedy jestem pewna, że nie stracę Ciebie

Znalazłam swą miłość, będąc w wielkiej potrzebie

Jesteśmy znów razem, pełni ciepła, mili

Przymykam, więc oczy by nie spłoszyć tej chwili

I znów przyjdziesz nocą, wtulisz mnie w ramiona

Będę czuć tak realnie jak ma dusza kona

By z pierwszą smugą światła znowu mnie porzucić

A gdy przyjdzie wieczór w zmroku ciszy powrócić

A więc znowu jesteś, szczęście moje złote? ®

A więc znowu jesteś, szczęście moje złote?

A więc znowu jesteś, szczęście moje złote

Znów przyszedłeś do mnie w tę jesienną słotę

Spotykam Cię we śnie, bo się nocą rodzisz

O zmroku, do myśli i duszy przychodzisz

Dajesz boski spokój, sercu ukojenie

Czynisz w moich myślach wielkie spustoszenie

Żyjesz w moim wnętrzu i Ty wiesz o tym

Jesteś tak zwyczajnie szczęściem moim złotym

Gdy przychodzi ranek i ze snu się budzę

Czekam znów na wieczór i znowu się łudzę

Bo na jawie ciężko wyobrazić sobie Twoje oczy, usta, całą

Twą osobę. Więc tak bardzo czekam na nadejście zmroku

Wtedy znowu będę u Twojego boku

Myśli pełne Ciebie niczym wody zdroje

I znikają z serca wszystkie niepokoje

Wtedy jestem pewna, że nie stracę Ciebie

Znalazłam swą miłość, będąc w wielkiej potrzebie

Jesteśmy znów razem, pełni ciepła, mili

Przymykam, więc oczy by nie spłoszyć tej chwili

I znów przyjdziesz nocą, wtulisz mnie w ramiona

Będę czuć tak realnie jak ma dusza kona

By z pierwszą smugą światła znowu mnie porzucić

A gdy przyjdzie wieczór w zmroku ciszy powrócić

Czas ®

W drobinach czasu

W drobinach czasu uczucia zaklęte

W ziarenkach piasku gubią się marzenia

Cieplutkie myśli spowite w światła przedświt

Czekają swojego rychłego spełnienia

Powrócą kiedyś ze zdwojonym żarem

Świetlistą iskrą urzeczywistnienia

Malując w sercu moim ufność, wiarę

I wówczas ziszczą się marzenia

Utopię wtenczas zasmucenie

Potokiem miłości łez raptownym

Wyrzucę z duszy mej cierpienie

Pocałunkiem mych ust łagodnym

Łzy ®

Łzy

Ronię łzy... bo nie umiem wyrazić tego słowami

Bo widzisz wiem, że nie zechcesz zrozumieć mych słow.

Ronię łzy... Czuję wielka pustkę wokół siebie

I chociaż dusza krzyczy, melancholia nie odchodzi …

i pewnie nie odejdzie

Zostanie przy mnie i będzie w każdą noc, każdy dzień

 Ronię łzy... bo widzisz smutek zagościł w mym sercu

Ale wierzę, głęboko wierzę, że chociaż Ty będziesz szczęśliwy

Tęsknota ®

Pożądanie

Uczucie wciąga nas

Pogrąża w oceanie namiętności

Zatapia w marzeniach

Malując gwiazdy nocą na niebie

Pozwala zbliżyć się do siebie

Zapamiętując każdą chwilę

Napełnia świadomość rozkoszą

Otulając tiulem mgły...

To niezwykłe....

Namiętność żyje w nas

Zabieram ją wszędzie ze sobą

Wołanie o miłość

Czyż moje wołanie o miłość, nie jest niczym śpiew syren

Które swym zniewalającym głosem mamiły niegdyś żeglarzy

Sprowadzając ich statki na mieliznę?

Serca zgłodniałe miłości, chciwe, żądne,

Pragnące uczucia najpiękniejszego,

Uczucia, jakim jest miłość...

Miłość czysta, wrażliwa, słodka

Lecz miłość nie do końca spełniona.

Rozsądek nakazuje, aby je porzucić, odejść

Serce szepcze zupełnie coś innego...

Mojemu przyjacielowi ®

Mojemu przyjacielowi

Myślę, że mogę zwracać się tak do Ciebie

Bo kiedy jesteś ze mną w smutnych chwilach czuję się jak w niebie

Jesteś osłodą życia, czasem tak gorzkiego

Tak bardzo potrzebuje wsparcia niewielkiego

Dlaczego wcześniej przyjacielu dobry Cię nie poznałam?

A po tak krótkim czasie mocno zaufałam

Latarnią mi jesteś w noc ciemną na morzu

Ptakiem, co tak lekko unosi się w przestworzu

Ciepłem przemiłym w chłodny dzień zimowy

Zielenią soczystą, co pojawia się w dzień majowy

Czuję, że na Ciebie zawsze można liczyć

Masz w sobie wiele czułości, a w sercu słodyczy

Kiedy z Tobą rozmawiam w sercu kwiaty rozkwitają

Oczy tak pełne łez przed chwilą znów się uśmiechają

I za to słońce każdego ranka, pięknie Ci dziękuję

Ono w duszy mojej radość i miłość potęguje

Piękny zimowy wieczór ®

Przed chwilą wróciłam ze spaceru. Taki piękny, mroźny, zimowy wieczór. Wkoło wszystko pokryte grubą warstwą śniegu, gałęzie drzew uginające się pod jego ciężarem, taka cisza i tylko słychać chrzęszczący pod stopami śnieg. Kocham spacerować nocą, kiedy wszyscy już śpią . Lubię samotność, już nawet się do niej przyzwyczaiłam. Tysiące myśli kołacze mi się zawsze wtedy po głowie…ech tak daleko od kraju, od tych wszystkich, których kocham !!!! Chyba nigdy się do tego nie przyzwyczaję…

Walentynki cd ®

Kocham Cię

Kocham Cię za dnia, gdy jasno świeci słońce

Kocham Twoje oczy, promiennie błyszczące

Kocham Cię nocą przy gwiazd i księżyca blasku

Kocham Cię, gdy wiatr przesuwa ziarenka piasku

Kocham Cię, gdy siedzisz w fotelu zmęczony

Kocham Cię, gdy cierpisz przygnębiony

Kocham Cię za promienne chwile radości

Kocham Cię w smutku i kocham Cię w złości

Kocham Cię za to, kiedy jesteś przy mnie blisko

Kocham Cię tak mocno i wybaczam wszystko

Podarunek

Podaruj mi swoje serce

A ja przywołam duszy tęsknotę

Oddaj mi swoje oczy

W zamian sprowadzę Ci senne miraże

Powiodę droga prosto do nieba

I poprowadzę w krainę marzeń

Ofiaruj mi swoje cieple słowa

Pieszczota sensu ich Ciebie otulę

Walentynki ®

Sam kult Świętego przywędrował do Polski dość wcześnie, prawdopodobnie za sprawą pielgrzymów powracających z Rzymu, gdyż pierwsze wspomnienia dotyczące modlitw to Świętego Walentego sięgają schyłku średniowiecza. Sam zwyczaj obchodów tego święta ma korzenie pogańskie. Początkowo, przesyłanie sobie podarków, listów, serduszek i miłosnych obrazków było pozostałością starego pogańskiego obyczaju. Wtedy to najczęściej chłopcy, rysowali imiona swoich ukochanych i wybranek, podrzucając je pod ich domostwa. Kiedyś Dzień Zakochanych obchodzony był tylko w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, Kanadzie i Anglii, jednak szybko rozprzestrzeniał się na kraje Europy Zachodniej.

Chciałam wszystkim których kocham złożyć cieple życzenia, a szczególnie Tobie…oddaje Ci całe moje serce i duszę….

Miła niespodzianka ®

Wczoraj w moje imieniny przytrafiła mi się niezwykle miła historia, dostałam od „kogoś” e-maila, którego pozwolę sobie tu właśnie umieścić, ponieważ sprawił mi ogromna przyjemność i za który serdecznie dziękuję. Nie ma nic piękniejszego jak przyjąć parę ciepłych słów i to od kogoś, kogo się nawet nie zna…

A oto ten elektroniczny list:

DO MGIEŁKI

Mgło poranna, która zraszasz trawy już o brzasku,

Opuść swe mgielne skrzydła - ukaż świat w całym blasku.

Niech najważniejszy dla Ciebie - ukochany człowiek -

Dojrzy łzy spływające spod Twych smutnych powiek.

I ze świata nicości, w którym się gdzieś zagubił,

Powróci wreszcie do Tej, którą tak kochał, lubił.

Ty - nie pytając o nic - sprawisz mu powitanie,

Znowu odżyje miłość i z Wami pozostanie.

Tego Ci Mgiełko życzę, bo za uczucia, jakie przekazujesz w swoich ciepłych wierszach - zasługujesz na najpiękniejszy dar, jakim jest MIŁOŚĆ.

PS. Przepraszam, że ja, - " wiekowy" poeta - ośmieliłem się napisać ten list ale mój wpis nie zmieścił się w Twojej Księdze a chciałem Ci przekazać go w całości. Jeżeli Ci się nie spodoba to go wykasuj! Nie będę miał pretensji. Z poważaniem - serdecznie pozdrawiam - Albis.

Jeszcze raz dziękuję 

Namaluję Ci...®

Namaluję Ci...

Wezmę pędzle i paletę z farbami

Namaluje Ci pejzaż uroczy, słoneczny

Kolorowymi, ciepłymi barwami

Stworzę Ci świat bajecznie bezpieczny

Wydobędę nastrój najbardziej czarowny

Pastelowych odcieni kolorytem

Dodam serca odrobinę by stał się wymowny

Byś spojrzał na niego z zachwytem

Później dodam troszeczkę swej duszy

Wrażliwości, kropelkę radości

I uczucie, być może Cię wzruszy

Dołożę parę ziaren tkliwości

Namaluje Ci dom, pełen miłości

Doznasz w nim uczucia spełnienia

Powołam do życia różne radości

Byś w nim znalazł dużo zrozumienia

Czas

I nadszedł czas, kiedy mógłby skończyć się świat

Chętnie porzuciłabym wszystko, co było z

Tobą związane Miłość, złamane serce, moje marzenia

Wszystko rozsypało się w pył

Wiesz, nigdy nie przestałam Cię kochać i wierzyć w Ciebie

Czuję, że nasza miłość jest głęboka i zdołamy ją podtrzymać

A jeśli kiedyś...

A jeśli kiedyś się odnajdziemy

Wśród traw zieleni

Wśród śpiewu ptaków

Pośród tysiąca śladów na ziemi

I nie odkrytych dotąd szlaków

To wtedy wezmę Cię w ramiona

Już nie wypuszczę nigdy więcej

Niech miłość moja Cię przekona

Jak mocno kocha moje serce?

A jeśli kiedyś się odnajdziemy

Gdzieś w łanie zboża

Pod modrym niebem

Na którym się pojawi zorza

Słońce zabłyśnie jasno dla Ciebie

Oddam Ci wtedy moją dusze

Potokiem słów zaleje ciepłych

Dla Ciebie teraz silna być muszę

Pozbyć się wszystkich myśli ciemnych

A jeśli kiedyś się odnajdziemy

Oddam Ci całe moje życie

Do końca z sobą już będziemy

Tak, właśnie o tym marze skrycie

Nastąpi to, gdy się odnajdziemy

Już nie…®

Już nie…

Już nie chcę kochać, by serce broczyło

Już nie chcę cierpieć, nie chce już śnić

Już nie chcę marzyć, by coś się spełniło

Już nie chcę pragnąć i nie chcę już być

Tak wiele myśli raptem przybyło

Tak wiele smutku i mnóstwo łez

Tak wiele żalu za czymś co było

Tak wiele za tym co dalej jest

Ale wciąż trzeba egzystować

Wyrzec przykrości, bólu i łez

Trzeba się śmiać, istnieć, bytować

Gdyż życie takie kruche jest