Smutkiem i cierpieniem ®

 Smutkiem i cierpieniem
 

Kochałam Pana, a w miłości mojej
Zbyt wiele było słów kochania
Bo Pan mnie kochał smutkiem i cierpieniem
Ja tylko sercem kochałam Pana

 

Kocha się za nic ®

Kocha się za nic. Nie istnieje żaden powód do miłości.

Paulo Coelho

Your Way To Say Goodbye ®

Dziękuje…®

Dziękuje…

Dziękuje Ci za Twą miłość

Za każdy znak cichy myśli

Dziękuje,że jesteś choć tak odległy

To sercu memu tak bardzo bliski

Dziękuje za pocałunki i ciepły dotyk dłoni

Za kwiat róży sercem podarowany

Dziękuję Ci za zaufanie

I czas mi poświęcany

Dziękuje Ci za spotkanie

Gdzieś pośród szumu drzew nad stawem

Za ukochany uśmiech Twój

Gdy cieszysz się spotkaniem

Dziękuje Ci za łzy rozterki w oczach Twych

One są dla mnie takie kochane

Dziękuje Ci za gorącą myśl,

Gdy budzisz się nad ranem

Dziękuje Ci za serca dar

Za miłość Ci dziękuje

Bo jeśli serce komuś dasz

To w zamian serce otrzymujesz

 

Nie kłam, że kochasz mnie

Jesienny spacer ®

 

Jesienny spacer

Dziś taki przepiękny dzień przedjesienny

Liście zielone latem tak nagle pobladły

Zbliża się jesień z każdym dniem

Owoce żołędzi i kasztanów już opadły

Ach, gdybyś wziął mnie na spacer ze sobą

Naszego parku poprowadził alejkami

Pośród zapachów zbliżającej się jesieni

Przez chwile bylibyśmy całkiem sami

I gdybyś mógł mnie utulić w ramionach

Spojrzeć w błękit oczu, przygarnąć do siebie

Gdybyś tylko mógł…niestety nie możesz

Znów tak uparcie tęsknię do Ciebie

Ja przecież nie chcę zbyt wiele

To tylko moje najcichsze marzenie

Co idzie z miłością w milczeniu przez nasz park

Jesienną alejką czekając na spełnienie

 

Całkiem przypadkiem ®

Całkiem przypadkiem

Spotkali się po latach przypadkiem

Pośród zgiełku, codzienności dnia

On skradł jej serce ukradkiem

Tak wżyciu bywa…baa

Bo wprawdzie dawniej się znali

Lecz ich drogi nigdy nie zeszły się

To teraz się pokochali

Pomiędzy ciszą dnia, a marzeń snem

Dziś już zniknęły marzenia

Pozostał tylko nikły po nim ślad

C’est la vie nic się nie zmienia

Tak nieprawdziwy jest ten świat

  

Kim bez Ciebie jestem? ®

Tak bardzo tęsknię za Tobą

Tak bardzo brakuje mi Ciebie

Bez Ciebie nie jestem już sobą

I nikną nocą gwiazdy na niebie

Bez Ciebie jestem łzą samotności

Co po policzku powolnie się toczy

Olbrzymim morzem tęsknoty

A serce raną otwartą broczy

Kim ja bez Ciebie dziś jestem?

Mikroskopijną kropelką smutku

Liści jesiennym szelestem

W zapomnianym miłości ogródku

 

Smutek serca ®

Smutek serca

Posyłam Ci jeszcze serce, które Cię kocha

Niech mknie z jesienną bryzą do Ciebie

Trzy pocałunki, które mi kiedyś dałeś

Zabłysną gwiazdą na bezkresnym niebie

Tiulem miłowana mnie otuliłeś

Oplotłeś myśli aksamitu miękkością

Tak wiele mi dałeś w jednej chwili

Obdarowując przepiękna miłością

I tak mi teraz cicho i smutno

Płyną kolejne łez pełne dni

Wiem, teraz z losem pogodzić się trzeba

Po cichu szepnąłeś…Kocham Cię, wybacz mi

 

Oni ®

 

Tam się spotkali On i Ona

Spacerowali parku alejkami

Troski odeszły daleko w niepamięć

Zdawało się im, że są sami

Nad stawem gładkim, parkowym

W urzekającym smaku milczenia

W cieniu lip starych, ławka stała

Ławka ich marzeń spełnienia

Przysiedli milczący w siebie zapatrzeni

I tak w milczeniu przy sobie trwali

Bo nie wiedzieli wtedy jeszcze

Że przyjdzie czas by się rozstali

A teraz ławka stoi pusta, sama

Złotem liści jesiennych pokryta

Pozostał na niej ślad lata

Lecz miłość o nich już nie zapyta

Dlaczego,szelestem spytały liście

Wirując wokół ławki

Przecież pozostał ich miłości ślad

I krople łez rosy na źdźbłach trawki

 

Nie chcę ®

Nie chcę

Nie chcę więcej twojej pieszczoty

Serca już dać nikomu nie chcę

Wypaliły się moje tęsknoty

Kochać nikogo więcej nie zechcę

Wszystko w Tobie kochałam

Oczy i dłonie, całego Ciebie

A teraz sama pozostałam

Gasnącą gwiazdą na bezbrzeżnym niebie

*** ®

*** 

Pokochasz kogoś, dajesz mu siebie

Oddajesz serce i każdy ciepły gest

On mówi: zostaw mnie, nie trzeba mi Ciebie

Dlaczego żywot tak bezduszny jest?

  

Zbyt wiele nieba ♪

W kadrze ®

W kadrze

Na fotografii kolorowej nad brzegiem morza się zatrzymałeś

O czym w tej chwili myślałeś, czy mile wspomnienia miałeś?

Postać twa w kadrze zatrzymana,  

W bezkresne morze zapatrzona

Mgielny podmuch morza smaga twą twarz

I nic tu miłość już nie poradzi, gdy znaki jej zaciera czas

I cóż że kiedyś byłeś w pobliżu

Przyjemnie słodko kocham szeptałeś

Nikt już nie spyta dlaczego zniknąłeś,

Czy sercem mnie kochałeś…

I czemu tyle smutku w Twoich oczach?

Dusza z żalu dziś umiera

Zbliż się do mnie raz jeszcze

Odkryj miłość na nowo teraz

 

Upojenie ®

Tęsknota serc ®

Tęsknota serc

A kiedy znużony zasypiasz

Przyjemnie śnić zaczynasz

Dla Ciebie wierszem strofy pisze

Pewna odległa Ci dziewczyna

Ty słów czułością zmysły rozpaliłeś

Tkliwości ogniem w wszelkim słowie

Cierpienia mnie nauczyłeś

W libretto słów Twych, wierzyłam Tobie

Milczysz milczeniem, co rodzi się tęsknotą

Boleścią przeszyte są nasze dusze

Myślisz zapewne o mnie z żalem

Ja w sobie łzy rozpaczy duszę

Ty każdej nocy do mnie przychodzisz

Niema widzę Cię tak blisko

Gdy drzewa gwiazdy złocą

Byś był teraz przy mnie oddałabym wszystko

Bez Ciebie tak teraz pusto

Serce drży utęsknieniem

Na darmo łączyć rozbite lustro

Gdy stałeś się tylko pragnieniem

 

***®

…

Popatrz nocą w niebo

Widzisz gwiazdy?

Jedna z nich jest Tobą

Jedna mną, oddalone od siebie

A jednak tak bliskie sobie

Niedostrzegalne w świetle dnia

Przed ludzkim okiem ukryte

Jednak tak bliskie sobie

A może mi się tylko wydaje

Tak,to tylko marzenia…

Zawołasz kiedyś mnie ®

  

 
***

Nagością uczuć nagle spłonie

Twa miłość jakże krucha

Już nie pochwycisz mnie za dłonie

W szept moich słów już się nie wsłuchasz

Więc, jeśli kiedyś mnie zawołasz,

Tak jak ja wołałam niegdyś Ciebie...

Wystarczy jedno słowo, jeden gest,

 A przyjdę, wrócę znów do Ciebie

  

Zapachem lip ®

Zapachem lip

Złociste lipy tak pachną czerwcowo

Nocą łagodną od ciepła lepką

Liście ich ciemne szemrzą miarowo

Wiatr pieści ich korony lekko

A wieczór ciszy miłością przyszedł

Poniósł mnie lekko w wspomnienia

Zaprzągł pegaza o Wielkiego wozu dyszel

Powiezie mnie drogą mleczną wokół księżycowego cienia

W sercu moim jeszcze zaklęte słowa

Na wspomnienie o Tobie, ono wciąż jeszcze drży

Od myśli Tobą, wciąż pijana głowa

Wkradasz się jeszcze w najskrytsze sny

A lipy wonnie pachną czerwcowo

Własny aromat roznosząc w dal

Dziś znów nakreślam do Ciebie słowa

Lecz one umrą wśród tęsknoty fal

 

I zaufaj tu komuś człowieku ®

I widzisz zwykły szary człowieku, jak to jest?

Zaufaj komuś,a zostaniesz sponiewierany, no cóż proza życia…

Ale bliźnich mimo wszystko trzeba kochać, bo czasami nie wiedzą co czynią.

Pięknie to opisał Jonathan Carroll — Poza ciszą

Człowiek może postąpić dziesięć razy źle, potem raz dobrze i ludzie z powrotem przyjmują go do swoich serc.

Ale jeśli postąpi odwrotnie: dziesięć razy dobrze, a potem raz źle, nikt już więcej mu nie zaufa.

Nic dodać, nic ująć…